زمانی عەرەبی - مانای وشەکان * - پێڕستی وه‌رگێڕاوه‌كان


ئایه‌تی: (12) سوره‌تی: سورەتی التوبة
وَإِن نَّكَثُوٓاْ أَيۡمَٰنَهُم مِّنۢ بَعۡدِ عَهۡدِهِمۡ وَطَعَنُواْ فِي دِينِكُمۡ فَقَٰتِلُوٓاْ أَئِمَّةَ ٱلۡكُفۡرِ إِنَّهُمۡ لَآ أَيۡمَٰنَ لَهُمۡ لَعَلَّهُمۡ يَنتَهُونَ
نَّكَثُوا: نَقَضُوا.
أَيْمَانَهُمْ: مَوَاثِيقَهُمْ، وَعُهُودَهُمْ.
لَا أَيْمَانَ لَهُمْ: لَا عَهْدَ لَهُمْ وَلَا ذِمَّةَ.
تەفسیرە عەرەبیەکان:
 
ئایه‌تی: (12) سوره‌تی: سورەتی التوبة
پێڕستی سوره‌ته‌كان ژمارەی پەڕە
 
زمانی عەرەبی - مانای وشەکان - پێڕستی وه‌رگێڕاوه‌كان

مانای وشەکان لە کتێبی (كتاب السراج في بيان غريب القرآن).

داخستن