Тарҷумаи маъноҳо Оят 49 Сура Зумар - Тарҷумаи луҳия - Ҷамъияти байналмилалии илму фарҳанг - Рақами саҳифа 464 - Донишномаи Қуръони карим

49 : 39

فَإِذَا مَسَّ ٱلۡإِنسَٰنَ ضُرّٞ دَعَانَا ثُمَّ إِذَا خَوَّلۡنَٰهُ نِعۡمَةٗ مِّنَّا قَالَ إِنَّمَآ أُوتِيتُهُۥ عَلَىٰ عِلۡمِۭۚ بَلۡ هِيَ فِتۡنَةٞ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ

Ne Omundu nanyoola amasila, akhusaba efwe. Mana nikhumuwa tsimbabasi tsirula khwifwe, aboola mbu: “Toto esie ehelesibwe kano okhurulana nende amachesi kanje.” Halali ako ni amatemo, habula Abandu abaanji shibamanyile tawe.